Na današnji dan 1980. godine umro je Josip Broz Tito, doživotni predsjednik Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (SFRJ), vođa jugoslovenskih partizana u Drugom svjetskom ratu i lider Komunističke partije Jugoslavije.
Izveo je zemlju iz sovjetskog bloka, pokrenuo njen svestrani razvoj i bio jedan od vođa Pokreta nesvrstanih zemalja. Na čelu Jugoslavije bio je od 1945. do smrti, a umro je u 88. godini, u Kliničkom centru u Ljubljani, u 15:05 sati.
Nekoliko godina su se 4. maja u 15:05 oglašavale sirene, prevoz bi stao, a građani Jugoslavije gdje god su se zatekli stajali bi mirno i Titu bi odavali počast šutnjom.
Nebrojeno je analiza njegovog lika i djela u rasponu od onih koji ga smatraju diktatorom i zločincem, do idealizovanja i kovanja u zvijezde. Najmanje je realnih, nepristrasnih, Tita ili mrze ili vole.
Moglo bi se o tome pričati ali činjenica je da je Titova sahrana po broju državnika (ukupno 127 državnih delegacija), plemića, poznatih osoba i ostalih koji su došli, ušla u historiju kao najveća sahrana u prošlom vijeku.
Posebnom karizmatičnosti za života je privlačio mnoge, uz državnike družio se i sa poznatim glumcima, pjevačima, sastavljao “istok i zapad”, balansirao između raznih društvenih sistema i uređenja, i često uticao na političke tokove iz jedne, geografski male Jugoslavije.
